ลิ้มรส Nagano ในฤดูใบไม้ร่วง: โซบะใหม่ แอปเปิล และผลผลิตจากฤดูเก็บเกี่ยว

องุ่นและหุบเขาไวน์ริมแม่น้ำ Chikuma

บริเวณริมแม่น้ำ Chikuma แถว Tomi และ Ueda คือ Chikuma River Wine Valley แหล่งผลิตไวน์รายย่อยหลายสิบแห่ง ส่วน Shiojiri ก็มีชื่อเสียงเก่าแก่ด้านไวน์แดง ปริมาณฝนต่ำ อุณหภูมิกลางวันกับกลางคืนแตกต่างกันมาก และมีระเบียงตะกอนริมแม่น้ำที่ระบายน้ำได้ดี — ทั้งหมดนี้เป็นคุณสมบัติเดียวกับที่ทำให้แอปเปิลเติบโตดี ฤดูใบไม้ร่วงคือฤดูเก็บเกี่ยว องุ่นกินสดจึงมีมากที่สุด ทั้ง Kyoho, Nagano Purple แบบไร้เมล็ดที่กินได้ทั้งเปลือก และ Shine Muscat กลิ่นหอมซึ่งขายเป็นพวง หากไม่มีรถ ให้ซื้อไวน์เป็นขวดจากเคาน์เตอร์ในสถานีแทนการเสียเวลารอตารางรถบัสชนบท

Matsutake แบบพูดกันตรง ๆ

Nagano ผลิต matsutake ได้มากกว่าจังหวัดใดในญี่ปุ่น ในช่วงสั้น ๆ ราวกลางเดือนกันยายนถึงกลางเดือนตุลาคม เห็ดชนิดนี้ขึ้นเองตามธรรมชาติใต้ต้นสนแดงและไม่สามารถเพาะเลี้ยงได้ พูดกันตามตรง: matsutake มีราคาเกินเอื้อมสำหรับนักเดินทางส่วนใหญ่ มื้ออาหารที่ “กระท่อม matsutake” ตามฤดูกาลรอบ Ueda หรือ Shiojiri มีราคาสูงถึงหลักหมื่นเยนต่อคน ส่วนเห็ดไม่กี่ชิ้นในซูเปอร์มาร์เก็ตก็ทำให้คุณต้องกะพริบตาดูราคา ทางเลือกที่สมเหตุสมผลกว่าคือสั่ง dobin-mushi เป็นหนึ่งในคอร์สอาหาร ในไคเซกิของเรียวกังช่วงฤดูใบไม้ร่วง เพราะคุณจ่ายค่าอาหารและที่พัก ไม่ใช่จ่ายค่าเห็ดตามน้ำหนัก

สิ่งอื่น ๆ มีประโยชน์กว่าและเข้าถึงง่ายกว่า ช่วงฤดูใบไม้ร่วง แผงขายของจะเต็มไปด้วยเห็ดป่าท้องถิ่น รวมถึง shimeji, maitake, nameko และ eringi และ Nagano ยังเป็นเมืองหลวง enoki ของญี่ปุ่น หม้อไฟเห็ดจะทำให้คุณมีความสุขกว่าการพยายามยืดงบเพื่อกิน matsutake และเห็ดแห้งก็พกกลับบ้านได้สะดวก

Oyaki สิ่งที่คุณจะได้กินจริง

Oyaki คือขนมปังแป้งสาลีหรือบัควีตห่อไส้ แล้วนำไปนึ่ง ย่างบนกระทะ หรือ — ตามแบบดั้งเดิมของ Ogawa — อบในเถ้าร้อน นี่คืออาหารพื้นบ้านของ Nagano ตอนเหนือ จากภูมิภาคที่ปลูกข้าวได้ยาก ไส้จึงใช้วัตถุดิบตามฤดูกาลที่หาได้ เช่น ผัก nozawana ดองเกลือ (แบบคลาสสิก) มะเขือยาวเคลือบมิโซะ ฟักทอง ถั่วแดงหวาน เห็ด และหัวไชเท้า แบบนึ่งจะนุ่ม ส่วนแบบย่างจะมีผิวเกรียมพองเล็กน้อยและอร่อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด กินสองชิ้นก็เป็นมื้อกลางวันเบา ๆ ได้แล้ว

เริ่มต้นที่ ถนนทางขึ้นวัด Zenkoji ในเมือง Nagano — ถนนยาวหนึ่งกิโลเมตรที่เต็มไปด้วยร้านขนม เคาน์เตอร์ขายโอยากิ ร้านเครื่องเทศเจ็ดชนิดเก่าแก่ ร้านขายมิโซะ และพ่อค้าสาเก เรียงรายขึ้นไปจนถึงประตูวัด ซื้อสักชิ้นตอนร้อน ๆ แล้วเดินกินได้เลย นอกเหนือจากบริเวณนี้ โอยากิมีขายตามสถานีริมทางและช่องแช่แข็งในซูเปอร์มาร์เก็ตทั่วทั้งจังหวัด

เกาลัดที่ Obuse ไก่ทอดที่ Matsumoto

นั่งรถไฟท้องถิ่นจากเมือง Nagano ไปทางเหนือครึ่งชั่วโมง Obuse มีชื่อเสียงจากสองสิ่ง: Hokusai ใช้ช่วงปีสุดท้ายของชีวิตที่นี่ และเกาลัด เกาลัดจะเริ่มออกผล ประมาณเดือนกันยายนถึงตุลาคม และทั้งเมืองก็จัดทุกอย่างให้สอดคล้องกับฤดูกาลนี้ — ทั้งขนมเกาลัดบด kuri-yokan ไอศกรีมเกาลัด และ kuri-okowa ข้าวเหนียวนึ่งกับเกาลัด เมืองนี้เดินเที่ยวได้ง่าย และจะสวยที่สุดตอนใบไม้เริ่มเปลี่ยนสี

ไม่มีไกด์บุ๊กเล่มไหนพูดถึง sanzoku-yaki (山賊焼き, “ไก่ย่างโจรป่า”) แต่คนท้องถิ่นทุกคนรู้จัก เป็นน่องติดสะโพกไก่ชิ้นใหญ่หมักโชยุ กระเทียม และขิง คลุกแป้งแล้วทอด เสิร์ฟกับกะหล่ำปลีและข้าวในแถบ Matsumoto ไม่ได้เกี่ยวข้องกับวัตถุดิบฤดูใบไม้ร่วงเลย แต่เหมาะกับค่ำคืนที่คุณไม่อยากกินบะหมี่เย็นอีกแล้ว ราคาถูก ชิ้นใหญ่ และช่วยชีวิตครอบครัวที่มีสมาชิกเลือกกินได้ดี

ปลาแม่น้ำ และอาหารสำหรับคนช่างลอง

ไม่มีทะเลก็มีปลาแม่น้ำ Iwana (ปลาอิวานะ) ย่างเกลือเสียบไม้ พิงไว้รอบเตาถ่านจนหนังกรอบ คือเมนูคลาสสิกของที่พักบนภูเขา — กินจากไม้ได้เลยทั้งหนังและเนื้อ Ayu ก็ปรุงแบบเดียวกัน ส่วน Saku ทางตะวันออกขึ้นชื่อเรื่อง ปลาคาร์ป เลี้ยง หาก Kamikochi หรือ Hakuba อยู่ในแผนการเดินทาง เมนูนี้จะจัดการตัวเองให้โดยธรรมชาติ — ดู คู่มืออาหารฤดูใบไม้ร่วงใน Kamikochi

Basashi — เนื้อม้าดิบเสิร์ฟกับขิง กระเทียม และโชยุหวาน — เป็นธรรมเนียมการกินที่แท้จริงของที่นี่ โดยเฉพาะในหุบเขา Ina และ Iida ทางตอนใต้ เนื้อมีสีเข้ม นุ่ม รสอ่อนและหวานกว่าเนื้อวัว แทบไม่มีกลิ่นสาบ หลายคนพบว่ากินง่ายกว่าที่คิด อุปสรรคส่วนใหญ่อยู่ที่ความรู้สึก เพราะถ้าคุณกินปลาดิบอยู่แล้ว เมนูนี้ก็ไม่ได้ก้าวกระโดดไปไกลนัก

Inago (ตั๊กแตนตุ๋นโชยุและน้ำตาล), hachinoko (ตัวอ่อนผึ้ง) และ zaza-mushi จากหุบเขา Ina เป็นอีกเรื่องหนึ่ง — เป็นมรดกจากภูมิภาคที่ครั้งหนึ่งเคยขาดแคลนโปรตีน ปัจจุบันกลายเป็นกับแกล้มสำหรับดื่มของคนรุ่นเก่า บรรจุขายในขวดเล็ก ๆ พูดกันตรง ๆ นักท่องเที่ยวต่างชาติส่วนใหญ่ไม่ชอบ และคนญี่ปุ่นวัยหนุ่มสาวจากภูมิภาคอื่นก็เช่นกัน Inago มีรสหลักจากซอสเคลือบ และขาจะติดฟัน ซึ่งเป็นสาเหตุที่คนส่วนใหญ่ยอมแพ้ หากอยากลองให้ซื้อขวดที่เล็กที่สุด แต่ถ้าไม่อยากลองก็ข้ามไปได้ — คนที่นี่ไม่มีใครถือว่าเป็นบททดสอบ

Nozawana และรากฐานเงียบ ๆ ของอาหารท้องถิ่น

Nozawana คือผักใบยาวจากหมู่บ้านน้ำพุร้อน Nozawa Onsen เก็บเกี่ยว ประมาณเดือนพฤศจิกายน หลังน้ำค้างแข็งแรกทำให้รสหวานขึ้น เมื่อนำไปดองเกลือในถัง nozawana-zuke ก็จะพบได้ทุกที่ ทั้งกินคู่กับข้าว ใส่ในโอยากิ ห่อในโอนิกิริ หรือผัดกับหมู อย่าลืม Shinshu miso ด้วย — Nagano เป็นผู้ผลิตรายใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น และซุปมิโซะในร้านอาหารท้องถิ่นมีรสลึกกว่าที่โรงแรมเสิร์ฟอย่างเห็นได้ชัด

หาซื้อของกินจริง ๆ ได้ที่ไหน

Michi-no-eki (สถานีริมทาง) มีราคาถูก สดใหม่ และสนุกที่สุด เกษตรกรจะนำของมาฝากขายตั้งแต่เช้าตรู่ ทั้งแอปเปิลแบบถุงหรือแบบลัง องุ่น เห็ดป่า ผักดอง น้ำผึ้ง น้ำผลไม้ และข้าวใหม่ คุณจำเป็นต้องมีรถ และของดี ๆ มักขายหมดก่อนเที่ยง แผงขายผลไม้ริมถนนหน้าไร่ จำหน่ายผลไม้ที่รูปลักษณ์ไม่สมบูรณ์นักในราคาถูกกว่ามาก แต่รสชาติเวลากินแทบไม่ต่างกัน จึงเป็นตัวเลือกคุ้มค่าที่สุดในจังหวัด

หากไม่มีรถ ให้ไปที่ ถนนทางขึ้นวัด Zenkoji ใน Nagano และ Nakamachi ใน Matsumoto ราคาจะสูงกว่า แพ็กเกจดีกว่า และเหมาะสำหรับซื้อเป็นของฝาก หากอยากให้การเดินทางขึ้นเขาถูกจัดการให้เรียบร้อย เพื่อเก็บแรงไว้กินอาหาร ทัวร์ฤดูใบไม้ร่วง Kamikochi และ Hakuba สองวัน ครอบคลุมสถานที่ที่เดินทางด้วยระบบขนส่งสาธารณะได้ลำบากที่สุด

FAQ

ช่วงสัปดาห์ไหนมีของกินหลายอย่างพร้อมกันที่สุด?

ปลายเดือนตุลาคมถึงต้นเดือนพฤศจิกายน ช่วงนี้มี shin-soba แล้ว Shinano Gold กำลังพีค Sun Fuji เริ่มออกผล เห็ดยังพอมี และใบไม้ในพื้นที่ระดับต่ำกำลังสวยที่สุด กลางเดือนตุลาคมจะมีองุ่นมากกว่า แต่อาจยังไม่เจอ shin-soba ส่วนกลางเดือนพฤศจิกายนจะมีแอปเปิลชั้นเยี่ยม แต่ภูเขาสูงจะหนาวและเริ่มปิดให้บริการ

Nagano เดินทางสำหรับมังสวิรัติหรือผู้เดินทางฮาลาลยากแค่ไหน?

ค่อนข้างยากและต้องวางแผน ปัญหาแทบไม่ใช่วัตถุดิบหลัก แต่คือ น้ำซุป ซอสจิ้มโซบะ น้ำซุปอุด้ง และซุปมิโซะมักมีดาชิจากปลาโอแห้งหรือปลาซาร์ดีนแห้ง แม้หน้าตาอาหารจะดูเป็นพืชล้วนก็ตาม โอยากิไส้ผักเป็นตัวเลือกที่ดี แต่บางไส้อาจมีไขมันสัตว์หรือดาชิ จึงควรถามให้แน่ใจ ผู้เดินทางฮาลาลต้องระวังมากกว่า เพราะหมูมีอยู่ทุกที่ และแอลกอฮอล์สำหรับปรุงอาหาร (สาเก, มิริน) เป็นเครื่องปรุงพื้นฐานในซอสส่วนใหญ่ ขณะที่ร้านอาหารที่ได้รับการรับรองมีน้อย สิ่งที่พอทำได้คือ ผลไม้และผลิตภัณฑ์จากแอปเปิลเป็นโซนปลอดภัย ซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่มีอาหารบรรจุหีบห่อพร้อมฉลาก และหากพักเรียวกังควรแจ้งข้อจำกัดด้านอาหาร ตอนจองที่พัก — ครัวบนภูเขามักซื้อวัตถุดิบตามจำนวนแขกในแต่ละวัน

จะลอง matsutake โดยไม่ล้มละลายได้ไหม?

ได้ จองพักหนึ่งคืนที่เรียวกังซึ่งเสิร์ฟไคเซกิตามฤดูกาล แล้วคุณจะได้ dobin-mushi หรือ matsutake ย่างสองสามชิ้นเป็นหนึ่งในคอร์สอาหาร อีกทางเลือกคือเห็ดภูเขาชนิดอื่น ๆ ของ Nagano ซึ่งคุณภาพยอดเยี่ยมและราคาถูกกว่ามาก

อะไรควรซื้อกลับบ้าน?

ของแห้งและของบรรจุขวด เช่น โซบะแห้งกับ tsuyu เห็ดแห้ง Shinshu miso น้ำแอปเปิลคั้น ขนมเกาลัดจาก Obuse เครื่องเทศเจ็ดชนิด และไวน์หรือไซเดอร์จาก Nagano ส่วน nozawana-zuke แบบสุญญากาศโดยทั่วไปนำกลับได้ แต่ควรสำแดง ผลไม้สดและเห็ดสดเป็นสิ่งต้องห้ามในการนำเข้าเกือบทุกประเทศ — ตรวจสอบกฎศุลกากรของประเทศคุณก่อนซื้อแอปเปิลยกลังไปเป็นของฝาก

มีเวลาเพียงวันเดียว ควรกินอะไร?

โอยากิย่างระหว่างเดินขึ้นไปยัง Zenkoji ตามด้วยมื้อกลางวันเร็วเป็น zaru shin-soba เย็น ๆ จากนั้นกินพายแอปเปิลกับกาแฟ หรือนั่งรถไฟไป Obuse เพื่อชิมขนมเกาลัด แล้วปิดท้ายด้วยร้านอิซากายะ สั่ง sanzoku-yaki กับสาเก Nagano สักถ้วย

---