Gion ยามโพล้เพล้ง: ถนนเก่า โรงน้ำชา และเรื่องเล่าของเกโกะ

Gion ตอนกลางวันเป็นย่านสวย ๆ ที่เต็มไปด้วยผู้คนมาถ่ายรูป แต่ Gion ยามโพล้เพล้งเป็นอีกบรรยากาศหนึ่ง: ฝูงชนช่วงกลางวันกลับไปแล้ว โคมไฟหน้าโอชายะเพิ่งเปิดสว่าง และถนนหินของ Hanamikoji ก็กลับคืนสู่ขนาดที่แท้จริงของมัน

ใช้เวลาเดินช้า ๆ สองชั่วโมงครึ่งผ่าน machiya ไม้เก่าแก่นับร้อยปี เลียบคลอง Shirakawa ใต้แนวต้นหลิว และเข้าไปตามตรอกที่ฝูงชนช่วงกลางวันบดบังไว้ ไกด์จะเล่าในส่วนที่ป้ายริมทางไม่ได้บอก: โอชายะทำงานอย่างไรจริง ๆ ทำไมคนแปลกหน้าจึงเดินเข้าไปเองไม่ได้ ความแตกต่างระหว่างเกโกะกับไมโกะ การฝึกฝนใช้เวลากี่ปี และทำไมสิ่งนี้จึงเป็นอาชีพ ไม่ใช่การแสดงที่จัดขึ้นเพื่อผู้มาเยือน

มารยาทเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์นี้ — เรื่องที่ Kyoto ถึงกับต้องติดป้ายเตือนกัน: อย่าขวางตรอก อย่าแตะตัว และอย่ายื่นกล้องเข้าไปจ่อหน้าคนที่กำลังเดินทางไปทำงาน หากมีใครเดินผ่านระหว่างทางไปตามนัดหมาย คุณจะรู้ว่าควรวางตัวอย่างไร ทัวร์นี้ไม่ได้สัญญาว่าจะได้เห็นเกโกะ — ไม่มีใครสัญญาเรื่องนั้นได้ และใครก็ตามที่รับปากกำลังขายสิ่งที่ตัวเองไม่มี